Jesteśmy częścią międzynarodowego stowarzyszenia, którego inicjatorką była sama Matka Boża. Choć nasze korzenie sięgają XIX-wiecznej Francji, dziś Wincentyńska Młodzież Maryjna to żywa wspólnota. Odkryj, jak misja powierzona św. Katarzynie Labouré i ks. Janowi Aladelowi zmieniła świat i jak my dzisiaj – jako młodzi dorośli, nastolatki i dzieci – kontynuujemy to dziedzictwo w służbie drugiemu człowiekowi.
Poniżej znajdziesz historię Stowarzyszenie na świecie od początków do współczesności oraz historię WMM w Polsce.
Wszystko zaczęło się w Paryżu – Dzieci Maryi
Podczas lipcowego spotkania w kaplicy przy Rue du Bac Niepokalana i św. Katarzyna rozmawiały na wiele tematów. Jeden z nim jest dla nas szczególnie ważny – prośba o założenie Stowarzyszenia. Dlatego lipcową noc z 18 na 19 w 1830 r. uznajemy za nasze narodziny.
Przez lata (1838-1876) we Francji powstawały nowe wspólnoty, a ich źródłem była miłość do Matki Bożej i szerzenie Cudownego Medalika. Były zakładane przez siostry szarytki przede wszystkim w sierocińcach. Pierwsze członkinie nie tylko nie wiedziały, kim jest siostra, która spotkała Maryję, ale także, że to Niepokalana jest inicjatorką powstania Stowarzyszenia. Po śmierci św. Katarzyny Laboure na nowo zostaje napisana historia Dzieci Maryi. W notesie naszej świętej przy opisie lipcowego spotkania pojawia się pragnienie Maryi (po lewej skan oryginału w języku francuskim).
Pragnienie to miał wypełnić spowiednik św. Katarzyny, ks. Jan Aladel. On także miał zająć się misją wybicia Cudownego Medalika. Młoda siostra Katarzyna często powtarzała:
„Najświętsza Panna chce, aby ksiądz założył Stowarzyszenie, któremu przyrzeka wiele łask. Ksiądz będzie jego założycielem i dyrektorem.”
Misja ks. Aladela
W latach 1830–1847 ks. Aladel rozpoczął swoją misję, zakładając pierwszych piętnaście grup Dzieci Maryi w Paryżu i okolicach. Pierwszą członkinią została Benigna Hairón, wychowanka jednego z internatów prowadzonych przez Siostry Miłosierdzia. Pierwsze spotkania Dzieci Maryi nazywano „Wieczernikami Maryjnymi”. Prawdopodobnie pierwsza wspólnota powstała w Beaunne w 1838 r., a w 1845 r. pierwsza grupa w Paryżu. Ks. Aladel czuwał nad formacją młodych. Wydał nawet książeczkę zawierającą statut i regulamin Stowarzyszenia zwany Manualikiem.
Znakiem rozpoznawczym Stowarzyszenia Dzieci Maryi stał się Cudowny Medalik, a hasłem wybite na nim słowa:
„O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”.
Przełożony Generalny ks. Etienne uzyskał aprobatę papieską od papieża Piusa IX na mocy reskryptów z 20 czerwca 1847 r. (dla gałęzi żeńskiej) oraz 19 lipca 1850 r. (dla gałęzi męskiej). Grupa otrzymała nazwę „Stowarzyszenie Dzieci Maryi Niepokalanej”. Papież powierzył opiekę nad naszym Stowarzyszeniem Przełożonemu Generalnemu Zgromadzenia Misji oraz Sióstr Miłosierdzia, który został jego Dyrektorem Generalnym. Wsparcie Przełożonych Generalnych oraz zachęta i błogosławieństwo kolejnych papieży przyczyniły się do szybkiego rozwoju wspólnoty. W krótkim czasie Dzieci Maryi zaczęły działać w całej Francji i innych krajach, gdzie posługę pełnili Księża Misjonarze i Siostry Miłosierdzia.
W latach 1848–1870 Stowarzyszenie dotarło do Ameryki, Azji i Afryki. 19 września 1931 r. papież Pius XI nadał Stowarzyszeniu prawo do zakładania grup we wszystkich parafiach za zgodą biskupów. Siedziba główna została ustanowiona w Kaplicy Objawień (Rue du Bac 140, Paryż).
Kanonizacja świętej Katarzyny Labouré w 1947 r. przez papieża Piusa XII wzmocniła ducha organizacji i przygotowała członków na odnowę niesioną przez Sobór Watykański II. Efektem tego czasu był wzrost liczebny i nowa energia w działaniu.
Wincentyńska Młodzież Maryjna
W oparciu o wytyczne Soboru Watykańskiego II Stowarzyszenie odnowiło swoje struktury: połączono młodych mężczyzn i kobiety w te same grupy, wzmocniono zaangażowanie charytatywno-społeczne i zmieniono nazwę na „Wincentyńska Młodzież Maryjna” (WMM). Członkowie zostali podzieleni na grupy: dzieci, nastolatków, młodych dorosłych, Wincentyńskie Rodziny Maryjne, zamężne Dzieci Maryi oraz Starsze Dzieci Maryi – każda z grup posiada własny program formacyjny dostosowany do dojrzałości wiary. Dzięki tej odnowie młodzież zyskała większą odpowiedzialność za życie i rozwój Stowarzyszenia.
W 1997 r. Stowarzyszenie powróciło na drogę aktywności międzynarodowej podczas Forum Liderów zorganizowanego w Paryżu w trakcie XII Światowych Dni Młodzieży.
2 lutego 1999 r. Stolica Apostolska zatwierdziła nowe Statuty Międzynarodowe i uznała zmianę nazwy przy zachowaniu tej samej tożsamości. W lutym tego samego roku ks. Robert Maloney (CM), Dyrektor Generalny, ustanowił siedzibę Sekretariatu Międzynarodowego WMM (JMV) w Madrycie w Hiszpanii.
W sierpniu 2000 r. w ramach Jubileuszu Młodych w Rzymie odbyło się Pierwsze Zgromadzenie Generalne.
W 2005 r. w Paryżu odbyło się II Zgromadzenie Generalne JMV, pod hasłem: „W świetle naszej świeckiej, maryjnej i wincentyńskiej duchowości, wspólnie podejmujemy misję”. Tam rozpoczął swoją działalność nowy Zarząd JMV z przewodniczącą Yasmine Cajuste z Haiti. Działający od 1999 r. Międzynarodowy Sekretariat JMV z siedzibą w Madrycie, od 2006 r. pracuje w nowym składzie. Sekretariat zajmuje się: archiwami, komunikacją, administracją i relacjami z Rodziną Wincentyńską, animacją oraz formacją.
W 2010 r. w Lizbonie III Zgromadzenie Generalne ponownie wybrało Yasmine Cajuste na przewodniczącą JMV. Jej druga i zarazem ostatnia kadencja trwała do 2015 r. (więcej w tym temacie).
W 2015 r. odbyło się już IV Zgromadzenie Generalne, tym razem w Salamance w Hiszpanii. Na przewodniczącego wybrano Yancarlosa Carrasco z Dominikany, pracującego do tej pory jako wolontariusz anglojęzyczny w Sekretariacie Międzynarodowym (więcej tutaj).
W 2021 roku w Bydgoszczy zdalnie odbyło się V Zgromadzenie Generalne. Na Przewodniczącą Międzynarodową została wybrana Patricia Roppa z Peru.
W 2022 roku Zarząd Międzynarodowy zmienił siedzibę na Manilę w Filipinach.
Źródła:
– międzynarodowa strona internetowa,
– Dokumenty Końcowe ze Zgromadzenia Generalnego,
– archiwum Sióstr Miłosierdzia w Paryżu.
Jak to się zaczęło w Polsce?
Na Polską ziemię ziarno miłości Niepokalanej zostało wsiane za sprawą s. Łucji Borowskiej we Lwowie w 1852 r. to ona założyła pierwsze w Polsce Stowarzyszenie Dzieci Maryi. W 1999 r. po opracowaniu Statutu Międzynarodowego okazało się konieczne dostosowanie do niego zasad działalności w kraju. Opracowany nowy statut został zatwierdzony przez O. Gen. Roberta Maloney’a w styczniu 2000 r. i zgodnie z nim zwołano w październiku tego samego roku I Zgromadzenie Krajowe w Częstochowie. II Zgromadzenie Krajowe odbyło się według tych samych zasad i tam też dokonano wyboru Zarządu Krajowego z przewodniczącym Łukaszem Ziębą na czele.
W 2010 r. miało miejsce już III Zgromadzenie Krajowe, podczas którego wybrano Zarząd Krajowy z przewodniczącą Aleksandrą Żołyńską. Zarząd pełniący funkcje w latach 2010-2015 dokonał aktualizacji Statutu, w którym m.in. skrócono długość kadencji członków Zarządu do 3 lat. Statut został zatwierdzony przez Ojca Generała i Episkopat Polski.
IV Zgromadzenie Krajowe w 2015 r. dokonało wyboru już według zasad nowego Statutu. Na czele Stowarzyszenia stanął Bartosz Wyrzykiewicz (więcej na ten temat z zakładce Zarząd).
V Zgromadzenie Krajowe w 2018 roku wybrało Marlenę Łopatkę, a VI Paulinę Berdel.
Zobacz także: Początki Stowarzyszenia w Polsce, s. Elżbieta Kowalewska SM